Reinserzioaren eta justiziaaren arteko ingurunea
Derrigorrean, zenbait zauri inoiz ez dira desagertzen; nik egiaztatuta dut, ETAk nire aita, Juan Mari Jauregi, hil zuelako. Hamar urte dira, eta absentzia honek atzean utzi duen mina, bizitzan zehar, epe luzera iraunkorra da.
Denborak ikasten laguntzen du, baina min hori aspalditik bizi izan dudan esperientziarekin iritsi naiz, eta, beraz, inflexioa eta desegonkaritutako defensa direla eta kezka handia daukat. Edozein debate eta eztabaida politiketan, entzulearekin lan egiteko, ez dut teoriatik hitz egiten, esperientziatik baizik. Baina, ikusten dut maiz, kartzelako politika, inpunitatearen iruzur bat bezala aztertzen dela, aniztasun eta konfiantzazko oinarri sendoak dituzten tresna juridikoak ere azpimarratu beharrean. Gure lana da, egunero, iruthan ibili dugunaren egiaztatzea.
Gure artean jende gehiago egon behar da, eta iritziko dut, egiaztatzeak, elkarrizketa edukitzeak jende guztia bideratzeko aukera ematen diela, akordio sozialak sustatzeko. Etorkizuneko konponbideak ez dira pertsona desberdinen bizitzak eskatzen duen lotura bat izatean bakarrik. Hauek konfiantza izatekoa da; pertsona hobeak izan daitezkeelako sinestea.
Beraz, reinserzioa ez da inpunitate. Ez da justiziari aurre egiten. Justizia osoa den aldetik egokitu egiten da. Argi dago, gure harteko elkarbizitzan, denok ditugula zonalde batzuk, non denok aurki daitezkeen. Izaera guztietan, denok izan behar baitugu bideratzekoa.
