Irungo Alardea egunez
Goizeko 6.00etan, Diana de Villarrobledo sartu zen inolako zainketarik gabe San Juanen, irundarrek ezarritako ordutegia betez. Alarde tradizionaleko Banda bere lehen notak jo zituen udaletxearen aurrean bildu ziren jendeen pleasik. Aurretik isiltasunean igarotako uneak, bat-batean alaitasunez, emozioz eta egon daitezkeen negarrak sulgatu ziren, Joan eta joan ezean jendeak betetzen duena, ikusi ezin daitekeen espazioan.
Urdanibia plazara iritsitakoan, konpainiak bere cantinera bakoitzak jasotzean burbuilak tukutzen ziren. Guztiak goizeko irudi zehatzak baitziren, ogi platterraren gozamena zehatz jaten zuelako. Goizeko 7etarako, jende multzo bat, guraso, senide eta lagunaren arteko bizitza partekatzen zuten, batzuetan abesti gozoarekin.
Irungo kaleak luzean, goizaldeko 7:40 iristean, silencioaren mugarri bat iritsi zen, gertaera magikoen bataila hasiko zen. Kimetz Esnaola, ezaguna den musika loratzailea, iritsi zen. Urdanibia inguruan iskanbila piztu zen, eskolaren ikuskizun ezberdinekin eta elkarteko behar inolaz baitarik espero ziren han.
Protesta eder bat
Generala iristean, tamborrada batekin hasitako protesta bat gertatu zen. Javier García Nieto agertu zen, eta eta alardeako tambor main ere aldatu zen
Tentagarria geurearen iritzia ekartzeko diskurtsoan esan zuen: “Alardeari ongi etorria emangoez, eta faltan sumatzeaz”.
Mundua eta janzteko aukera
Hormatuzko sentimendua estreinatu zuten, plazako egonaldiei grabidadea nahikoatu ostean. Talde anitzek jarraitu zuten inoiz ezagutu diren lagunekin ebaluatuta.
